De mooiste reis van mijn leven!!!! ❤️

Olá gente,

Het is weer een tijdje geleden. De maand april is er niet zo veel speciaals gebeurd maar op het einde van de maand begon eindelijk de Amazonereis waar ik al een heel jaar naar uitkeek. Hier een “klein” overzicht van wat ik heb gedaan. 😜

Op 28 april ben ik vertrokken samen met nog 3 andere van mijn comité naar Brasilia!! Daar hadden we meteen een andere vlucht naar Manaus, de hoofdstad van Amazonas. Daar werden we opgewacht door de mensen van Belo( de organisatie) waar ik werd herenigd met nog 6 andere belgen. Op speciale aanvraag zal ik hun namen er maar op zetten, Marthe(ne valse Brusselaar) Antonia(Agressieve Gentenaar), Daphne en Julie(de twee trage Limburgers),Jana( nog zo ne valse Brusselaar) en ik(de marginale van Aalst)( voila nu staan jullie er ook bij 😜)!! Het was geweldig om ze nog eens terug te zien. In het begin was het wel wennen om weer Nederlands te praten.

In totaal waren we dus met een groep van 60 mensen van vele verschillende nationaliteiten!! Na een half dagje rusten in het hotel is de volgende dag onze reis begonnen met een citytrip in Manaus!!! Diezelfde dag zijn we vertrokken naar afgelegen plek waar we per vier in een klein huisje sliepen. ’s Avonds maakten we voor het eerst kennis met het regenwoud door een nachttrekking te doen. Het was geweldig. De gids zei op een bepaald moment dat we onze zaklampen moesten uitdoen waardoor we onze instincten meer moesten volgen. Na even te wandelen kwamen we aan een waterval. Daar heeft iedereen een lekkere duik genomen in het water waarna we terug keerden, uiteraard zonder zaklamp. Maar om elkaar toch niet kwijt te raken hielden we elkaars handen wel vast. Terug aangekomen aan onze huisjes, was er een lekker buffet en was er een quiz om te beslissen wie in welke boot zou terecht komen. Want de volgende dag zouden we onze reis verder zetten met de boot door de Rio Negro.

Aangezien we dus met 60 waren, werd de groep verdeeld in boten. Barco Jacaré, barco anaconda en barco bicho preguiça. Wij hoorden van iemand dat barco jacaré de nieuwste boot was dus hebben we ons met alle belgen daar ingezet samen met nog vele andere uiteraard. En inderdaad, deze boot was zeer mooi ingericht. Op de boot zouden we slapen in hangmatten. Toch ook wel eens leuk om mee te maken. Dag 3 zijn we ’s ochtend gaan zwemmen bij nog een andere waterval en daarna zijn we naar de boten vertrokken. Onze tocht door de Amazone begon nu echt pas. Die dag hebben we het punt gezien waar twee rivieren zich kruisten en je zag letterlijk die lijn. In de avond hebben we ook Vitoria regia gezien, een gigantische plant op het water. Zoek maar eens op😜. Dag 4 zijn we dan naar een Indianenstam gegaan. Daar hebben ze een ritueel gedaan voor ons en mochten we daarna souvenirs kopen en ik heb zelfs mieren geproefd. En in de avond zijn we krokodillen gaan spotten waar de gids een krokodil gevangen heeft met de hand en daarna uitleg over gegeven. Dag5 zijn we naar a casa de farinha gegaan waar we in de açaíboom mochten klimmen en leerden we hoe tapioca(een van de lekkerste dingen dat er bestaat) werd gemaakt. In de namiddag zijn we nog naar een andere comunidade gegaan waar ze meer uitleg gaven hoe ze daar leven en om vrouwen tegen vrouwen en mannen tegen mannen met de comunidade voetbal te spelen. Gevolg: wij zijn verloren met 8-1 en de mannen met 4-1. Ja kijk onze groep was nu niet echt zo getalenteerd maar ik denk dat het ook ligt aan dat zij wel heel goed waren. Laten we het daar op steken 😜.

Dag 6 zijn we in de ochtend heel vroeg piranha’s gaan vissen. Na lang wachten heb ik er ook 1 gevangen en natuurlijk weer vrijgelaten!! Daarna kwam een van de leukste activiteiten van de reis. Namelijk met de roze dolfijnen gaan zwemmen 😃 een van de leukste ervaringen die er waren. Ze lijken wel een zacht babyvelletje te hebben als je er op wrijft. Die dag was het nog niet gedaan met dieren spotten want in de namiddag zijn we nog de luiaard gaan spotten en de anakonda!! Een mooie ervaring om deze prachtige dieren te kunnen zien alhoewel ik de anakonda toch liever niet alleen wil tegenkomen in het Amazone. Dat was dat voor dag 6. Dag 7 was een redelijk kalme dag. We zijn in de ochtend naar een strand gegaan aan de rivier. Daar dichtbij was een klein kerkhof. Omdat er enkele jaren geleden een boot is gezonken daar hebben ze de overledenen daar begraven. In de namiddag was er een trekking door het Amazone met een gids die daar ook woonde met zijn familie. In het woud heeft hij uitgelegd over de geneeskrachtige planten en bomen van het woud en dat zijn er veel. De andere gids gaf uitleg over hoe je kan overleven in het Amazone. Toen zijn we naar de ene gids zijn huis gegaan en konden we proeven van de zelf gemaakte chocolade die ze daar maakten. Na onze trekking konden we genieten van de prachtige zonsondergang. Die avond zou de helft van de groep ook slapen in het woud waarvan ik. Het was redelijk spannend. En leuk om te ervaren. Je hoorde zo goed alle geluiden van de dieren in het woud. We sliepen in onze hangmatten onder een shelter. Dicht bij de natuur. Die nacht was de beste nacht van mijn reis. Ik heb geslapen als een roosje. Want de andere nachten waren een ander verhaal (Een hangmat is niet zo comfortabel als je denkt om in te slapen😜) daar kwam dag 8 al, de voorlaatste dag. We zijn die dag naar de laatste comunidade gegaan die leven in het Amazone. Het is een familie van 40 personen die in het midden van het Amazone wonen. In de namiddag hebben we met cano’s gevaren. Het was een wedstrijdje wie het eerst bij de boot zou geraken. Maar er zat toevallig iemand in onze groep die kajakken als hobby doet. Hij is dus met de andere persoon gewonnen maar ik was samen met Jana(een andere Belg) toch wel lekker tweede. En daar brak dan ook de laatste nacht aan. Ik begon nu eindelijk aan die hangmat te wennen. De andere helft van de groep ging in het woud slapen en wij bleven achter op de boten. Toen iedereen al ging slapen ben ik nog met mijn vrienden even opgebleven om te genieten van de prachtige sterrenhemel en om na te genieten van één van de mooiste reizen uit mijn leven. De volgende dag hebben we, om iets terug te geven aan het Amazonewoud, elk twee açaí boompjes geplant. Daarna zijn we nog tot in de avond gebleven op de boten om daarna te vertrekken naar de luchthaven, waar we spijtig genoeg afscheid hebben moeten nemen van de nieuwe vrienden die we gemaakt hebben.

Nu ben ik terug in Recife en het leventje gaat gewoon verder.

Groetjes,

Ineke

Met de belgjes op de foto

Advertenties

Eindelijk een thuis

Een blog blijkt precies toch nog moeilijker vol te houden dan gedacht. Ik heb natuurlijk wel nog altijd wat te vertellen. Zoals ik in mijn vorige blog schreef dat ik in een tijdelijk gastgezin zat, ben ik begin februari veranderd naar mijn definitief gastgezin en amai wat een verschil tegenover het eerste. Vanaf het eerste moment dat ik daar was, voelde ik me al thuis. Ze hadden een welkomsfeest georganiseerd voor mij met zelfs mijn favoriete muziek en al. Dit wisten ze met dank aan de andere uitwisselingsstudenten waarbij ik bleef in het tijdelijk gastgezin. Het grappige is dat mijn tijdelijk gastgezin eigenlijk familie is van mijn definitief gastgezin en mijn definitief gastgezin woont letterlijk een straat verder van mijn tijdelijk. Zo blijven ze toch nog steeds familie van mij. Met mijn huidige gastgezin kan ik grappen en ook goeie gesprekken hebben. Mijn gastfamilie bestaat uit de gastouders uiteraard, een gastbroer, een gastzus, en er wonen ook nog een neef en een nicht in het huis samen met onze grootouders. Er is dus altijd leven in de brouwerij. Ondanks dat iedereen toch wat ouder is dan ik en ik dus de jonge spruit van de familie ben, kan ik het met iedereen zeer goed vinden. Niet alleen mijn gastgezin maar de hele straat waar ik woon is leuk. Elke avond zit iedereen lekker buiten te spelen of te praten, jong en oud. Dus ik heb dan ook elke avond wel iets te doen. Mijn gastfamilie gaat ook naar de kerk dus uit respect en ook omdat veel vrienden uit mijn straat naar de kerk gaan, ga ik elke week mee. Na een mis van 2u30 is het wel altijd een zeer leuke sfeer daarna want we hebben dan ook de gewoonte om met iedereen daarna nog iets kleins te gaan eten in een snackbar. Ik heb dus toch al een veel beter sociaal leven dan ik had bij mijn eerste gastgezin.

Februari was dus echt de beste maand tot nu toe van mijn uitwisseling. Het werd ook wel tijd dat ik eens wat meer geluk had. In de maand februari was het ook carnaval. De zo befaamde carnaval van Brazilië. Ondanks deze pe

riode zijn er niet zo veel mensen hier die dat echt leuk vinden want tijdens carnaval is het gigantisch gevaarlijk. Daarom zijn we iets voor carnaval naar de stad gegaan omdat het kalmer is en er ook al dingen van carnaval te zien zijn. Een van die dingen is de Galo. Dat is een reuzehaan die heel bekend is en typisch van Recife. Elk jaar wordt er een andere galo gemaakt. Tijdens carnaval zelf ben ik naar Praia azul geweest waar ik ook in de grote vakantie ben geweest. Ik ben in februari ook naar een trouwfeest geweest van familie van mijn gastgezin. Dat was ook wel eens leuk om mee te maken. De mis en het feest was in de kerk. Het is dan ook een baptistische kerk. Dus dat mag. Eind februari zijn er ook twee uitwisselingsstudenten uit Thailand toegekomen waarvan één naar dezelfde school gaat als ik. Nu heb ik dus gezelschap 😛

Maart was dan weer eerder een rustige maand. Ik ben wel vaak weggeweest met de andere uitwisselingsstudenten maar voor de rest is er niet zo heel veel gebeurd. Een gewone routine. Tijden het paasweekend zijn we wel naar interor geweest. Dat is eigenlijk zo een beetje den buiten. Ik vind het wel fantastisch. Het was daar zo rustig. In totaal waren maar enkele huisjes te spotten en voor de rest niemand. Ik voelde me zeer goed daar. Een zeer toffe tijd. Op dit moment zijn het nog maar drie maanden, wat ik toch wel wat vreemd vind. Ik ben bang dat het er snel zal zijn. Het zal dan ook moeilijk zijn om afscheid te moeten nemen van de mensen die ik hier heb leren kennen. De goede mensen dan toch. Maar daar mag ik nu nog niet aan denken. Eerst nog eens goed genieten.

Tchau!!!! Xxx

6 maanden Brasil

Hallo iedereen,

Deze keer is het heel lang geleden dat ik nog een blog heb geschreven. Oeps. Er zijn deze drie maanden toch wel wat dingen gebeurd. Eerst en vooral in november was mijn verjaardag. We hebben dan churrasco gegeten. Daarna ben ik nog naar het winkelcentrum gegaan om het te vieren met twee van de uitwisselingsstudenten want spijtig genoeg viel Enem, Dat is een examen om binnen gelaten te worden in de universiteit hier, op dezelfde dag als mijn verjaardag dus niemand van mijn klas kon meevieren. Op 18 december had ik eindelijk zomervakantie. Ja hoor ,je hoort het goed. Want hier is het zomer. Lekker twee maanden niets doen. Natuurlijk mogen we kerst en nieuwjaar niet vergeten. Kerst heb ik met mijn familie en de buren gevierd. Met nieuwjaar ben ik samen met de andere uitwisselingsstudenten naar Boa Viagem gegaan om daar naar het vuurwerk te gaan kijken. We zijn daar wel op zijn Braziliaans toegekomen. Namelijk 10 minuten voor nieuwjaar. Dat was even spannend. Ik had al schrik dat we nieuwjaar op de bus zouden moeten vieren. Maar het was wel de moeite waard om naar daar te gaan want het vuurwerk was prachtig!!!

Na nieuwjaar is er nog iets heel belangrijks gebeurd. Namelijk, ik ben veranderd van gastgezin. Het werkte gewoon echt niet meer tussen mijn gastgezin en mij en het was echt nodig. Nu zit ik in een tijdelijk gastgezin waar al twee andere uitwisselingsstudenten zitten maar ik ben hier zo veel gelukkiger. Ik heb een fantastisch gastbroertje en 3 gastzussen. En ik voel mij gewoon helemaal thuis. We praten veel met elkaar en halen grappen uit met elkaar. Een plek waar ik me helemaal thuis voel. Maar nu is het wachten dus tot ze een definitief gastgezin hebben gevonden. 

Tijdens de verandering van gastgezin was ik ook op reis in Paraíba, dat is een andere staat in Brazilië, samen met de andere uitwisselingsstudenten en de familie van één van hen. Ik heb daar een fantastische vakantie gehad. Daar heb ik zelfs dolfijnen gezien in de zee. Wat heb ik daar precies gedaan? Wel, elke dag naar het strand gegaan, veel volleybal gespeeld (alhoewel ik daar heel slecht in ben 😂)dominó gespeeld en andere spelletjes. Er was ook een spelletjesavond waar je een ballon had dat vol met snoep zat. En dan moest je het zoals een pinhata kapotslaan. De laatste drie dagen heeft het wel heel hard geregend maar dat heeft ons niet tegengehouden om in het water te gaan. Het kon soms wel wat “gevaarlijk” zijn want er waren kwallen in het water. Één iemand is zelfs gestoken door een kwal. Geen zorgen ze is nog in leven 😜 en heeft er maar een klein wondje aan overgehouden. Deze week ben ik ook naar de basket gegaan. Dat was wel leuk om te zien. Het was het team van mijn nieuwe gastzus want zij speelt ook basket. En haar team is toch wel niet gewonnen zeker. Ik beleef nu dus een fijne tijd en hopelijk blijft dat zo. Hele vele groetjes vanuit Recife. Ineke xxx

Açaí eten in Paraíba 😋
Mmmmm ballon vol met snoep 😋
Groepsfoto in Paraíba 😃 met fantastische mensen
Prachtig uitzicht in Praia azul
Naar de basket gaan
Ano novo

 oudejaar


De tijd vliegt!!! 

Waaauw, wat is het lang geleden dat ik nog een blog gemaakt heb. Ik verschiet er zelf van. De tijd vliegt dan ook voorbij. Soms is het gewoon eng om te denken dat ik hier al bijna 3 maanden ben. Een reden om er des te meer van te genieten 😊 nu vragen jullie zich misschien af wat ik deze maand allemaal gedaan heb. Wel van alles en nog wat. Laten we beginnen met het oriëntatieweekend van AFS dat ik in het begin van deze maand had. Dat is een weekend om te zien hoe alles loopt met de uitwisselingsstudenten. Deze bijeenkomst was met twee comités. Die van ons en die van João Pessoa. Wat ik niet wist, is dat er twee van de Belgen uit João Pessoa kwamen. Het was dan ook een leuke verrassing om ze terug te zien. Tegelijkertijd was het ook heel vreemd om terug Nederlands te spreken. Uiteraard spreek ik geregeld met mijn ouders via Skype maar toch is het niet hetzelfde dan in het echt met iemand in het Nederlands te spreken. Ik heb ook super leuke mensen leren kennen van het andere comité. 

Oriëntatieweekend

Na het weekend had ik een nieuwe mijlpaal bereikt, namelijk alleen met de bus gaan. In het begin mocht ik dit nog niet omdat mijn Portugees nog niet goed genoeg was. En terecht want met de bus gaan kan hier soms een beetje gevaarlijk zijn. Doordat ik met de bus kan gaan, heb ik ook wat meer vrijheid. Ik moet niet steeds een Uber nemen. Voor de rest gaat alles eigenlijk zijn normale gangetje. Ik heb wel al twee keer post gehad. Fantastisch want ik had niet verwacht dat het ooit zou aankomen aangezien de post hier verschrikkelijk is. Dus bedankt Emma, Zoé en mama en papa. Ik ben heel blij met jullie brieven 😜
Bij ons op school zijn er al twee weken Franse en Argentijnse uitwisselingsstudenten die hier voor 2 weken blijven. De Argentijnen 3 weken. Het is een uitwisseling tussen de twee scholen. Ik vind het wel fijn. Maar het enige probleem is dat er hier soms te veel verschillende talen worden gesproken. Ik spreek hier Engels, Frans en Portugees en soms wordt dat toch iets te veel. Als ik in het Frans spreek dan gebruik ik er onbewust Portugese woorden in. Een beetje vreemd. Op dit moment is het dan ook makkelijker om in het Portugees te spreken. Wat misschien wel een goed teken is. Dit was het dan voor deze keer. Hopelijk vonden jullie het een interessante blog 😊

Tchau

Een sportieve maand en veel eten

Ola, 

het is weer een tijdje geleden dus ook tijd voor een nieuw blogbericht. Jippie!! Ik zal maar beginnen met iets dat ik de vorige keer eigenlijk ben vergeten vertellen. Namelijk, toen ik hier twee weken was en aan alles een beetje begon te wennen, had ik het gevoel dat ik toch nog iets actief buiten school wou doen. Zeker omdat Brazilianen hier heel veel eten en ik dus ook.  Ik voelde mijn broeken een beetje strakker worden en dus dacht ik dat het tijd was voor een hobby. Ik heb aan mijn gastfamilie gevraagd of er iets in de buurt was en ja inderdaad. Bingo. Er bleek een acadêmia te zijn, heel dicht bij ons. Een acadêmia is dus fitness. Mijn broer doet daar fitness en mijn gastmama doet daar aerobics. Ze vroeg aan mij of ik niet eens mee wou gaan en natuurlijk heb ik ja gezegd. De eerste les was oké alhoewel de trainer echt niet gemotiveerd was en de muziek veel te luid stond ( het is daar niet zo een grote ruimte) maar bon ik wou het toch nog een kans geven dus ben ik een tweede keer gegaan dat was een andere trainer en hij was veel enthousiaster. Hij deed de oefeningen wel mee. Maar het voelde toch niet echt aan als een uitdaging en ik werd er ook niet moe van. Toch zag ik nog een andere mogelijkheid. Want er werden daar blijkbaar ook kickbokslessen (Muay Thai)  gegeven. Daar ging ik dan, ik die zou kickboksen en mijn uittestles was superleuk dus heb ik me maar meteen ingeschreven. Het resultaat. Ik doe nu bijna een maand kickboksen. 3 keer in de week. Ik voelde me meteen thuis. Het was een groep  van verschillende leeftijden, echt geweldige mensen. Ik vind het geweldig. Dus vrienden pas maar goed op als ik terug thuis kom 😜.

Voor de rest loopt alles heel gewoon. Op 7 september was het onafhankelijkheidsdag en we gingen naar de defilé gaan kijken maar toen we daar aankwamen, was het al gedaan. Dat was wel spijtig. Maar omdat we toch nog een halve dag hadden, zijn we naar olinda gegaan daar was het eerste carnavalsweekend. Er was een stoet en iedereen mocht er in meelopen. Er werden liederen gezongen die iedereen kenden. ( Ik nog niet hehe maar tegen carnaval hopelijk wel) Dit weekend heb ik wel weer een nieuw plekje ontdekt. Ik ben namelijk met mijn familie naar nog een ander strand gegaan. Hoeveel stranden dat ze hier wel niet in de buurt hebben. Maar allemaal stuk voor stuk prachtig. 

Vorige week was er ook iets speciaals te doen op school, er waren namelijk een hele tijd wedstrijden tussen de verschillende klassen= een hele week geen school gehad. Elke klas heeft zelfs voor die wedstrijden een T-shirt gekregen met een eigen kleur, nummer, en naam. Ik heb er ook zo één gekregen. Echt super. Al meteen een souvenir om mee te nemen. Onze klas heeft wel maar twee wedstrijden gewonnen maar ja deelnemen is belangrijker dan winnen zeggen ze dan. 😜 Zaterdag ben ik voor de eerste keer naar de cinema geweest. Cinema’s hier zijn dus in het winkelcentrum. Je vraagt je waarschijnlijk af. Hoe groot is zo een winkelcentrum dan wel niet. Wel gigantisch. Zo een grote winkelcentra vind je niet in België. Ik schrok wel van de prijs voor zo eens naar de cinema te gaan. Ik dacht dat hier juist veel goedkoper zou zijn. Later begreep ik waarom. Man, zo een prachtige cinemazaal heb ik nog nooit gezien. Grote zetels waarbij je je voeten op een voetsteun kunt zetten, elke zetel heeft een lampje en is voorzien van een tafeltje. Je hebt daar ook, jawel hoor, obers. Niet te doen. Leuke ervaring, dat zeker.

 Zo dat was het dan voor deze keer. Tot de volgende!!! 🙂

De nationale feestdag 🇧🇷

Kleine sfeerfoto van onze klas tijdens de wedstrijden

Cinema 😱

Zon, zee, school 

Hallo iedereen,

Hier ben ik weer met een nieuwe blog. Kijk eens aan. Ik ben hier nu al een maand en alles begint stilletjes aan wat normaler te worden. Elke dag dezelfde lessen( meestal is het elke keer twee uur na elkaar hetzelfde vak) dus dat duurt wel wat lang, zeker als je nog altijd niet heel veel van de lessen snapt maar het begint toch stilletjes aan te komen. Vorige week heb ik zelfs mijn allereerste spreekbeurt gehad in het Portugees. We moesten elk een ander verhaal lezen en mijn Portugese  leerkracht  heeft mij het Engelse exemplaar gegeven zodat ik het kon vergelijken  in het Portugees  en dan moesten we  in de klas er over praten. Dus dat heb gedaan en ik was toch een beetje fier op mezelf. Het was dan waarschijnlijk niet echt goed maar toch, zo leer je het niet waar. 
In het begin dat ik daar op school zat hebben mijn klasgenoten mij gezegd dat er een schoolfeest ging zijn dat volgende week plaats vind. Dat houdt in dat ze zelf choreografieën maken. En ja hoor, je hoort het al, Ineke danst mee. Alhoewel ik niet goed ben in dansen is het wel echt leuk. Soms geven de leerkrachten hun uren vrij om te repeteren en man Brazilianen kunnen echt goed dansen. Heel mijn klas doet er enthousiast aan mee.

 Na mijn derde week vol leerstof en dans, zijn we in het weekend met de familie en wat vrienden van de familie naar een zwembad gegaan. Het was ergens in de natuur want overal waren er fruitbomen. Spijtig was er niet veel fruit omdat het niet de juiste moment van het jaar is maar we hebben wel wat appelsienen geplukt. Zondag ben ik met mijn comité nog eens naar Recife antigo geweest. Het was zo fijn om de mensen van mijn comité terug te zien, om elkaars ervaringen te delen want het was drie weken geleden dat we elkaar hadden gezien.

 Dit weekend zijn we weer weggeweest.  Maar eerst gingen we vrijdag naar het schoolfeest van mijn zus. Dat was ook wel leuk om te zien. Eerst was er het Braziliaans volkslied waar iedereen fier bij mee zong( behalve ik, daar zou ik dringend werk van moeten maken) daarna deed elke klas een typische Braziliaanse dans, ook wel indrukwekkend om te zien. Een gezellige avond dus. Zaterdag zijn we naar Porta de galinhas geweest. Ik dacht dat ik hier al de mooiste stranden had gezien maar ik was toch goed mis. Want het strand van Porta de galinhas is echt prachtig. Ik heb nog nooit zo een heldere zee gezien als toen. Nochtans zeiden mijn gastouders dat het normaal veel klaarder is. Een tropische zee is natuurlijk geen tropische zee als er geen tropische vissen zijn en waaauw. Ik heb er gezien. Echt gewoon prachtig een soort van varianten van Dory van finding Nemo. Het was geweldig. Daarna hebben we nog een beetje rondgelopen in het centrum en zijn we terug vertrokken. Ziezo zo zagen mijn twee weken er uit. Tot de volgende!! 

Paraíse

Oi,

uiteindelijk heb ik beslist om toch een blog te maken (surprise, surprise). Ik ben hier nu al twee weken en ik heb hier al heel wat meegemaakt. Laten we beginnen met het begin. Het afscheid op de luchthaven!!! Blijkbaar ben ik samen met mijn ouders op tv geweest. Wat een lachertje maar na het afscheid(dat niet echt een lachertje was), was het dus het begin van mijn grote avontuur. Eerst vlogen we naar Lissabon en van Lissabon naar Rio de Janeiro. Ondanks mijn grote angst voor vliegen, viel het allemaal wel mee. Vanuit Rio nam ik afscheid van de Belgen en vertrok ik samen met de mensen van mijn comité naar Recife. De stad waar ik een jaar lang ga wonen. Daar aangekomen, hadden we ons eerste oriëntatieweekend. En zaterdag ontmoette ik mijn ouders. Het was een zeer fijne ontmoeting. Ze zijn enorm vriendelijk en hebben zelfs een welkomstpapier gemaakt in het Nederlands. Zondag ging ik al op stap met hen in het oude Recife. Recife is echt een prachtige stad met veel geschiedenis. Ze hebben mij van alles laten proeven, van gebakken bananen tot tapioca ( ik hou echt van tapioca, Je kan het echt met alles eten) maar een uitwisseling is geen uitwisseling als je niet naar school gaat dus twee woensdagen geleden was mijn eerste schooldag. Op zijn Braziliaans was ik natuurlijk te laat op mijn allereerste schooldag want het verkeer is hier nog erger dan in België. Mijn klas was mij al aan het opwachten. Het was geweldig om met hen kennis te maken. Ik ben hier misschien nog maar 2 weken maar één ding weet ik zeker en dat is dat Brazilianen enorm vriendelijke mensen zijn. Ik ben nu al bevriend met iedereen van mijn klas. Na mijn eerste halve week school, ben ik naar Itamaracá geweest een prachtig eiland met veel apen, gigantisch veel muggen ( ik heb hier vier soorten muggenmelk staan en in het begin werkte geen van de vier) en een prachtig strand. Ik had het gevoel dat ik in een paradijs was beland!! Na mijn weekend begon school opnieuw en het is toch wel wennen. Ten eerste mijn school start om 7u20 en eindigt om 16u met een middagpauze van 2 uur. Zeer lange dagen dus maar gelukkig heb ik maar een halve dag op woensdag en vrijdag. Ten tweede ik krijg fysica, chemie, biologie, filosofie en nog vele andere vakken. Die laatste twee oké maar die eerste twee Brrr 😨  voor iemand die nog nooit fysica of chemie heeft gehad is het moeilijk. Als je toevallig in de beste publieke school van de buurt zit waar fysica moeilijker is dan in andere scholen, nog moeilijker maar dat allemaal in het Portugees?= Ik versta er helemaal niets van. Eigenlijk van geen enkele les want mijn Portugees is belang nog niet zo goed om alles te begrijpen maar bon. Dit weekend heb ik voor het eerst afgesproken met mijn klasgenoten buiten school. Het was in een soort foodtruckrestaurant met alles er op en er aan. Er speelde een bandje die typische muziek van Brazilië speelden, namelijk foho. Echt fantastische muziek!! Daarna ben ik bij een klasgenoot blijven slapen en zijn we naar Olinda gegaan. Een prachtige stad dichtbij het centrum van Recife. Ze hebben daar trouwens super goeie tapioca (ik denk dat ik er een beetje verslaafd aan ben geworden). Zozo dat was een schets van mijn eerste twee weken hopelijk vinden jullie het interessant genoeg om het te lezen. 😜 Groetjes aan de thuisbewoners en tot de volgende keer. Tchau amigos!!! 

Olinda

Tapioca 😍

Olinda

aapjes in Itamaracá

banana 😋

familia

Lange vlucht naar Rio!! Maar wel plezant 

in het journaal???